Curaçao

Het eiland Curaçao werd ruim 500 jaar geleden ontdekt door de Spanjaard Alonso de Ojeda en sindsdien zijn er geschreven bronnen bekend. Een deel daarvan bevind zich in het Archivo General de Indias in Sevilla, vooral over de tijd dat het eiland in Spaans bezit was. In 1634 werd het eiland door de hollanders veroverd en vanaf die tijd zijn er ook documenten te vinden in het Nationaal Archief in 's-Gravenhage en het Archivo Nashonal in Willemstad.

Na het einde van de Engelse bezetting in 1815 werd het eiland in divisies en districten ingedeeld. Eerst in een Oostdivisie, Middendivisie en een Westdivisie en vanaf 1863 in vijf districten: het Stadsdistrict en vier Buitendistricten.

Indeling in 5 districten

In 1925 werd er wederom herschikt; nu tot één Stadsdistrict en twee Buitendistricten.

De registers van de Burgerlijke Stand zijn per district ingedeeld. Om een gebeurtenis uit bijvoorbeeld 1875 terug te vinden zal men dus het juiste district moeten weten, óf alle registers uit dat jaar moeten doornemen.

Naar aanleiding van vragen van nazaten zijn door ondergetekende, met behulp van materiaal uit het archief op Curaçao, een aantal genealogieën en overzichten samengesteld. Er bestaat geen directe verwantschap tussen de gevonden personen en de auteur.

In "Het verhaal van Andries" staat de uitspraak van de kantonrechter over een geval van niet-aangeven van de geboorte van een kind, omdat de wettige vader stelde dat hij niet de natuurlijke vader was.

In "Een eigen lapje grond" wordt ingegaan op het feit dat er vaak vergeten wordt om onroerend goed officieel over te dragen op nabestaanden. Dit kan tientallen jaren later voor veel problemen zorgen.

Daarnaast zijn van enkele opgeheven plantages de in de loop der tijd verzamelde gegevens gepresenteerd.

Het archiefgebouw aan de Scharlooweg